ΓΡΑΜΜΑΤΟΔΙΔΑΣΚΑΛΕΙΟ ΧΩΡΟΠΑΝΙΟΥ

  1. 1928, Ενδεικτικό1928, Ενδεικτικό
  2. 1928, Ενδεικτικό μαθητή 1928, Ενδεικτικό μαθητή
  3. 1928 - Λεπτομέρεια ενδεικτικού Λεπτομέρεια ενδεικτικού: \"Πάντα να αριστεύης\"
  4. 1929, Απόφοιτοι του Δ.Σ, κ.Ρέππος Κωνσταντίνος1929, Απόφοιτοι του Δ.Σ, κ.Ρέππος Κωνσταντίνος
  5. 1929 - κ.Άννα Χατζή, νηπιαγωγός
  6. 1934, Γ/Δ τάξεις, κ. Άννα Βλαχάκη1934, Γ/Δ τάξεις, κ. Άννα Βλαχάκη
  7. 1936, Απολυτήριο μαθήτριας1936, Απολυτήριο μαθήτριας
  8. 28 Oκτωβρίου 1952 Δάσκαλος: Αντωνειάδης Αντώνιος28 Oκτωβρίου 1952 Δάσκαλος: Αντωνειάδης Αντώνιος
  9. 1955, Α,Β τάξεις1955, Α,Β τάξεις

Στα αρχεία του 1ου Γραφείου Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Νάουσας υπάρχει η καταχώρηση του ΥΠΕΠΘ ότι το Δημοτικό Σχολείο Χωροπανίου – Γραμματοδιδασκαλείο,όπως λεγόταν τότε – αναγνωρίστηκε και λειτούργησε την 1η Σεπτεμβρίου 1900. Ο μισθός των γραμματοδιδασκάλων κατά την εποχή εκείνη της Τουρκοκρατίας κυμαινόταν από 6 έως 10 τουρκικές λίρες το χρόνο.
Σύμφωνα με προφορικές μαρτυρίες γερόντων Βλάχων, το Δημοτικό Σχολείο Χωροπανίου επαναλειτούργησε το 1913, προφανώς ύστερα από σύντομη διακοπή. Σα σχολείο χρησιμοποιήθηκε το τούρκικο κονάκι, διότι οι Βλάχοι βρήκαν το κτίριο και δεν επέφεραν αλλαγές. Το «παλιό σχολείο», όπως είναι γνωστό στο χωριό κατεδαφίστηκε αναίτια το 1996 και σήμερα στη θέση του κτίστηκε τριώροφη οικία. Από το 1919 και εξής έχουμε αξιόπιστες πλέον πηγές, διότι σώθηκε σε άριστη κατάσταση το Μαθητολόγιο των ετών 1919-29. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι κατά το σχολικό έτος 1922-23 φοιτούσαν 54 μαθητές, αγόρια και κορίτσια. Ήταν μαθητές των Α΄, Β΄ και Γ΄ τάξεων, εκτός από έναν μαθητή, που φοιτούσε στην Στ΄ τάξη. Δάσκαλος υπογράφει ο κ. Πιπερίγκος. Τόπος μόνιμης διαμονής των μαθητών το Χωροπάνι.
Κατά το σχολικό έτος 1926-27 είναι εγγεγραμμένοι στο Μαθητολόγιο 121 μαθητές. Από αυτούς 27 είναι Βλάχοι, 92 Στενημαχίτες, ένας Πόντιος και μία μαθήτρια από την Κουλούρα, κόρη δασκάλου.
Για να αποσυμφορηθεί το παλιό σχολείο, λειτούργησε παράλληλα από το 1926 σαν Σχολείο υποδοχής του Νηπιαγωγείου η οικία Κώτελη. Από το 1934, εκτός από το Νηπιαγωγείο, εδώ έκαναν μάθημα οι Α΄ και Β΄ τάξεις.
Από το 1928 έχουμε ενδεικτικό του μαθητή Απόστολου Γκλαβένου. Ο σχολικός τίτλος διασώθηκε σε άριστη κατάσταση (όπως βλέπουμε στις φωτογραφίες).
Το 1940 τέθηκαν τα θεμέλια του Νέου Σχολείου (αυτού που έχουμε σήμερα) με σχέδια του ΟΣΚ (Οργανισμού Σχολικών Κτιρίων). Το σχολείο αποπερατώθηκε το 1950, διότι κατά την ταραγμένη δεκαετία 1940-1950 οι εργασίες προχωρούσαν με πολύ αργό ρυθμό. Ο κάτω όροφος είναι κτισμένος με πέτρα, που την έφεραν οι κάτοικοι του χωριού με τα σαμάρια των αλόγων από τις γύρω βουνοπλαγιές, ενώ ο επάνω όροφος, όπου είναι και οι αίθουσες διδασκαλίας, είναι κτισμένος με τούβλα. Το νέο σχολείο ήταν άνετο, σύγχρονο, με μεγάλα παράθυρα και ευρύχωρες αίθουσες. Ανταποκρίθηκε, έκτοτε, απόλυτα στις σύγχρονες παιδευτικές ανάγκες. Τα εγκαίνια του Σχολείου έγιναν το 1950. Στην πρόσοψη του σχολείου, πάνω από την πόρτα της εισόδου υπήρχε μαρμάρινη ένθετη επιγραφή που έγραφε: «Εγένετο δαπάναις της Α.Μ. Βασίλ. Φρειδερίκης έν έτει 1950″. Η επιγραφή αφαιρέθηκε το 1975-76.
Το παλιό σχολείο λειτούργησε μέχρι το 1947. Έκτοτε εγκαταλείφθηκε. Όταν γύρισαν οι κάτοικοι στο χωριό το 1949 και μέχρι να αποπερατωθεί το καινούριο σχολείο, για ένα χρόνο (1949-1950) όλες οι τάξεις έκαναν μάθημα σε ένα τολ στρατιωτικό με λαμαρίνες, το οποίο υπήρχε στην αυλή του σχολείου μέχρι το 1954.
Το 1953-54 το Σχολείο από Μονοθέσιο έγινε Τριθέσιο. Το 1956-57 τοποθετήθηκαν περιμετρικά μονόζυγο, αερογέφυρα και δημιουργήθηκε ο μικρός καλαίσθητος Σχολικός Κήπος, στο χώρο μεταξύ Σχολείου και Κοινότητας. Κάθε χρόνο με τη λήξη του Σχολικού Έτους γίνονταν στην αυλή του Σχολείου εκδηλώσεις: γυμναστικές επιδείξεις, αθλητικοί και ψυχαγωγικοί αγώνες, θεατρικές παραστάσεις, απαγγελίες ποιημάτων. Τέλος, το Σχολείο, σαν πνευματικό φυτώριο, ανέδειξε 40 επιστήμονες. (Μεταξύ αυτών αναφέρονται ο Θανάσης Κουμπατής, επιφανής γεωπόνος και ο Δημήτρης Γκίνογλου, οικονομολόγος, λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας).

Όλα τα στοιχεία και οι φωτογραφίες είναι ευγενής παραχώρηση του κ.Κωνσταντίνου Γκλαβένου, φιλόλογου, κατοίκου Στενημάχου.